تعریف بازارهای مالی


تعریف بازارهای مالی

با وجود این که بند8 ماده1 قانون بازار اوراق بهادار، برای نخستین بار اقدام به تبیین بازار خارج از بورس نموده و آن را به بازاری در قالب شبکه ارتباط الکترونیک یا غیرالکترونیک که معاملات اوراق بهادار در آن بر پایه مذاکره صورت می‌گیرد، تعریف کرده است، با توجه به تحولات قوانین و مقررات این حوزه از جمله تصویب قانون بازار اوراق بهادار، قانون توسعه ابزارها و نهادهای مالی، قانون برنامه پنجم توسعه و. تغییرات بنیادینی در حوزه اجرایی حادث گردیده و این بازار از مفهوم رایج و متداول خود در کشورهای دارای اقتصاد پیشرفته فاصله گرفته است. شرکت فرابورس ایران براساس مجوز شورای عالی بورس و اوراق بهادار به عنوان تنها مصداق بازار خارج از بورس در بازار سرمایه کشور تأسیس گردیده، اما ساختار متشکل و نظام یافته این شرکت و نحوه انجام معاملات آن که تا حد زیادی شبیه بورس اوراق بهادار می باشد، عملاً منجر به فاصله گرفتن فرابورس از مفهوم بازار خارج از بورس شده و این شرکت را به یک بورس سازمان یافته مبدل نموده است؛ امری که منجر به محرومیت بازار سرمایه کشور از مزایای بازار خارج از بورس شده و ایرادات قانونی عدیده ای بر آن وارد می باشد. این درحالی است که در حقوق آمریکا، بازار خارج از بورس از جنبه های مختلفی از جمله نحوه انجام معاملات، معافیت های مالیاتی، کارمزدها و واسطه های اجرای معاملات کاملاً متمایز از بورس اوراق بهادار بوده و بدین طریق شیوه های متنوع سرمایه گذاری را برای فعالان بازار سرمایه فراهم می نماید.

نوع مطالعه: پژوهش كاربردي | موضوع مقاله: حقوق خصوصی
دریافت: 1397/2/30 | ویرایش نهایی: 1398/7/2 | پذیرش: 1398/2/30 | انتشار: 1398/6/24 | انتشار الکترونیک: 1398/6/24

انواع بازارهای مالی در تحلیل تکنیکال (قسمت اول) | بیدارز

انواع بازارهای مالی در تحلیل تکنیکال (قسمت اول) | بیدارز

بازار side way یا range در جایی اتفاق می افتد که قیمت در یک بازه نسبتاً پایدار معامله شود، بدون آنکه روند خاصی را برای مدتی ایجاد کند.

اقدامات قیمتی در عوض در یک محدوده یا کانال افقی نوسان می کند، بدون آنکه گاوها یا خرس ها کنترل قیمت ها را در دست بگیرند.

مبانی بازار ساید وی

فعالان بازار می توانند با پیش بینی شکست، از سطح معاملات یا بالاتر از مرز تجاری یا تلاش برای سودآوری همزمان با حرکت قیمت بین حمایت و مقاومت در داخل ساید یا رنج، از یک بازار جانبی بهره ببرند.

معامله گرانی که از یک استراتژی محدود استفاده می کنند باید اطمینان حاصل کنند که بازار ساید یا رنج به اندازه کافی گسترده است تا بتواند نسبت ریسک پاداش حداقل نسبت 1 به 3 را تعیین کند.

این بدان معنی است که برای هر دلار در معرض خطر، سرمایه گذاران سه دلار سود می برند. بازارهای ساید یا رنج نیز به عنوان بازارهای متلاطم یا غیرروند شناخته می شوند.

اگر پیش بینی می شود که sideway یا range برای مدت طولانی باقی بماند، سرمایه گذاران می توانند با فروش در سقف کانال و خرید در کف کانال سود های نوسانی خوبی کسب کنند.

مزایای استفاده از بازار های ساید وی یا رنج:

یک بازار فرعی معمولاً دارای سطح حمایتی و مقاومت مشخصی است که ابهام را در مورد محل ورود و خروج از بین می برد. به عنوان مثال، یک معامله گر می تواند یک اوراق بهادار را خریداری کند که از تست قیمت حمایتی می کند و هدف سود را در مقاومت تعیین می کند. یک دستور توقف ضرر که کمی زیر سطح حمایتی بازار جانبی قرار گرفته است ، نزول معاملات را به حداقل می رساند.

چگونگی استفاده از اندیکاتور برای تشخیص بازار رنج:

از اندیکاتور های حجم می توان برای تایید روند رینج استفاده کرد. معمولا در روند های رنج، مقادیر آنها باید کمتر از سایر مواقع باشد. با این حال، اگر کانال قیمتی، محدوده وسیعی داشته باشد، تریدر باید از ابزار های دیگری برای تشخیص وضعیت بازار استفاده کند.

اگر اندیکاتور iVAR پایین تر از سطح 0.5 باشد، نشان دهنده تضعیف روند و شروع یک اصلاح است.

اگر اندیکاتور iVAR بیشتر از 0.5 باشد، یک بازار رنج را نشان می دهد. اگر مقدار اندیکاتور خیلی بالاتر از 0.5 باشد نشان دهنده شروع یک روند می باشد.

اگر اندیکاتور iVAR در نزدیکی سطح 0.5 باشد، نشان دهنده عدم قطعیت بازیگران بازار است و بهتر است در این جور مواقع معامله نکنید.

اندیکاتور iVAR را میتوان به عنوان تایید سیگنال اندیکاتورهای دیگر استفاده کرد. این اندیکاتور مدل شکل گیری روند را نمایش می دهد، اما قادر به تشخیص جهت حرکت روند نیست.

انواع بازارهای مالی در تحلیل تکنیکال (قسمت اول) | بیدارز

انواع بازارهای مالی در تحلیل تکنیکال (قسمت اول) | بیدارز

بازار side way یا range در جایی اتفاق می افتد که قیمت در یک بازه نسبتاً پایدار معامله شود، بدون آنکه روند خاصی را برای مدتی ایجاد کند.

اقدامات قیمتی در عوض در یک محدوده یا کانال افقی نوسان می کند، بدون آنکه گاوها یا خرس ها کنترل قیمت ها را در دست بگیرند.

مبانی بازار ساید وی

فعالان بازار می توانند با پیش بینی شکست، از سطح معاملات یا بالاتر از مرز تجاری یا تلاش برای سودآوری همزمان با حرکت قیمت بین حمایت و مقاومت در داخل ساید یا رنج، از یک بازار جانبی بهره ببرند.

معامله گرانی که از یک استراتژی محدود استفاده می کنند باید اطمینان حاصل کنند که بازار ساید یا رنج به اندازه کافی گسترده است تا بتواند نسبت ریسک پاداش حداقل نسبت 1 به 3 را تعیین کند.

این بدان معنی است که برای هر دلار در معرض خطر، سرمایه گذاران سه دلار سود می برند. بازارهای ساید یا رنج نیز به عنوان بازارهای متلاطم یا غیرروند شناخته می شوند.

اگر پیش بینی می شود که sideway یا range برای مدت طولانی باقی بماند، سرمایه گذاران می توانند با فروش در سقف کانال و خرید در کف کانال سود های نوسانی خوبی کسب کنند.

مزایای استفاده از بازار های ساید وی یا رنج:

یک بازار فرعی معمولاً دارای سطح حمایتی و مقاومت مشخصی است که ابهام را در مورد محل ورود و خروج از بین می برد. به عنوان مثال، یک معامله گر می تواند یک اوراق بهادار را خریداری کند که از تست قیمت حمایتی می کند و هدف سود را در مقاومت تعیین می کند. یک دستور توقف ضرر که کمی زیر سطح حمایتی بازار جانبی قرار گرفته است ، نزول معاملات را به حداقل می رساند.

چگونگی استفاده از اندیکاتور برای تشخیص بازار رنج:

از اندیکاتور های حجم می توان برای تایید روند رینج استفاده کرد. معمولا در روند های رنج، مقادیر آنها باید کمتر از سایر مواقع باشد. با این حال، اگر کانال قیمتی، محدوده وسیعی داشته باشد، تریدر باید از ابزار های دیگری برای تشخیص وضعیت بازار استفاده کند.

اگر اندیکاتور iVAR پایین تر از سطح 0.5 باشد، نشان دهنده تضعیف روند و شروع یک اصلاح است.

اگر اندیکاتور iVAR بیشتر از 0.5 باشد، یک بازار رنج را نشان می دهد. اگر مقدار اندیکاتور خیلی بالاتر از 0.5 باشد نشان دهنده شروع یک روند می باشد.

اگر اندیکاتور iVAR در نزدیکی سطح 0.5 باشد، نشان دهنده عدم قطعیت بازیگران بازار است و بهتر است در این جور مواقع معامله نکنید.

اندیکاتور iVAR را میتوان به عنوان تایید سیگنال اندیکاتورهای دیگر استفاده کرد. این اندیکاتور مدل شکل گیری روند را نمایش می دهد، اما قادر به تشخیص جهت حرکت روند نیست.

تعریف ask , bid در معاملات بازارهای مالی (فارکس)

در همه بازارهای مالی بعضی از افراد خریدار هستند و برخی فروشنده و طبعاً یک قیمت عرضه داریم و یک قیمت تقاضا.

خریداران باید از تعریف بازارهای مالی عرضه کننده ها (فروشندگان) خرید نمایند و لذا معامله خرید در قیمت ask (درخواست فروش Ask ) فعال میگردد. در شکل ذیل معامله گری که قصد خرید دارد، خرید در قیمت (ask = 1.08749) انجام و حد سود – ضرر نیز با رسیدن bid فعال می گردد.

درخواست فروش

فروشندگان نیز باید به تقاضا کننده ها (خریداران) فروش نمایند و معامله فروش نیز در قیمت bid (پیشنهاد خرید Bid ) فعال می گردد. در شکل ذیل معامله گری که قصد فروش دارد، فروش را در قیمت (bid= 1.08739) انجام و حد سود – ضرر با رسیدن ask فعال می گردد.

پیشنهاد خرید

بطور خلاصه می توان گفت :

وقتی معامله گری قصد خرید دارد، باید از کسانی که عرضه کننده ها هستند به قیمت (ask) خرید نماید.

وقتی معامله گری قصد فروش دارد، باید به کسانی که درخواست کننده هستند به قیمت (bid) بفروش برساند.

تفاوت دو قیمت ask و bid را اسپرد (Spread) می نامند. اسپرد برای معامله گر کارمزد خرید و فروش است که برای کارگزاری (بروکر) سود خرید وفروش می باشد. بعنوان مثال اسپرد خرید و فروش در شکل بالا 10 پیپ می باشد

(ask 1.08749 bid 1.08739 = 10 Pipe)

اسپرد در جفت ارزهای مختلف متفاوت بوده و با توجه به اخبار منتشره متغییر خواهد بود.( در شکل زیر نمونه ای از اسپرد جفت ارزها در تایم 23:55 آورده شده است)

 تفاوت دو قیمت ask و bid اسپرد

علت اینکه معامله در پوزیشن خرید در بروکرها با قیمتی بالاتر از قیمت فعلی کندل انجام می شود بخاطر این است که معامله در ask فعال می شود و برعکس در معامله فروش علت اینکه استاپ ها قبل از رسیدن قیمت لحظه ای کندل فعال میشود بخاطر این است که استاپ در ask فعال می شود.

فعال سازی خط قیمتیbid و ask در نرم افزار متاتریدر از طریق شکل ذیل انجام می گردد:

تعریف تامین مالی یا financing چیست؟ انواع + دلیل اهمیت

تعریف تامین مالی یا financing چیست؟ انواع + دلیل اهمیت

تأمین مالی شرکت‌ ها در واقع یکی از اصول مهم برای جذب سرمایه در جهت گردش چرخه اقتصادی آن شرکت است. به صورت کلی یک شرکت برای این که بتواند به فعالیت اقتصادی خود دوام بدهد و سودآوری داشته باشد، بایستی بتواند تا از طریق روش‌های گوناگونی، سرمایه اضافه وارد مرحله تولیدی یا خدماتی خود بکند تا سود نصیب شرکت و فرد سرمایه‌گذار بشود.

در این بین ارگان‌ های دولتی بیشترین سهم را در تأمین مالی شرکت‌ها دارا هستند و بیش از 99 درصد اوراق منتشر شده در بازار برای تأمین مالی شرکت‌ ها از سوی نهادهای دولتی صورت می پذیرد و از این بین تنها یک درصد سهم تعریف بازارهای مالی بخش خصوصی است که عملاً تأثیری ندارد.

در این مقاله قصد داریم تا به توضیح مفصلی درباره این‌ که اوراق تأمین مالی چیست و انواع آن کدام است بپردازیم و در نهایت به این نکته برسیم که آیا این تأمین مالی در بازار سرمایه برای سهامداران بازار بورس هم می تواند مفید باشد یا خیر؟

اوراق تأمین مالی چیست؟

در تعریف تأمین مالی می شود این‌طور گفت که به فرایندی که در طی آن سرمایه ‌مورد نیاز جهت فعالیت شرکت، کسب و کار نوین و. بوجود می آید، در واقع تأمین مالی می گویند که راه‌های گوناگونی هم برای یک شرکت در این زمینه وجود دارد.

هدف از تأمین مالی در اصل در هر نظام اقتصادی به معنای حیات بخشیدن به یک کارگاه تولیدی یا شرکت ارائه دهنده خدمات و محصولات برای خریداری و تأمین هزینه‌ها و مایحتاجی است که در فرایند تولید به آن‌ها نیاز دارند. از این جهت در بازار بورس و اوراق بهادار مهم به شمار می‌رود که در اصل یکی از راه‌کارهای سودآوری برای شرکت نیز به حساب می‌آید.
به بیان دیگر تأمین مالی در واقع نوعی استفاده از ارزش زمانی پول (TVM) است در جهت این‌که پولی که در آینده برای غلتیدن چرخه اقتصادی امروز مورد نیاز است، پدید آورد.

برای این که بحث هزینه تأمین مالی چیست؟ تا حدودی روشن‌تر شود، مثالی در این باب می‌زنیم؛ به نظرتان دلیل این که بانک یا یک سری از مؤسسات مالی وام می‌پردازند چیست؟ روشن است، به این خاطر که اگر شما یک میلیون تومان وام با بهره 18 درصد دریافت کنید، در پایان سال متعهد هستید که یک 1.180.000 هزارتومان بپردازید. در واقع بانک یا موسسه اعتباری از این طریق دست به تأمین مالی زده است.

انواع تامین مالی

انواع تأمین مالی کدام است؟

روش‌های تأمین مالی برای شرکت‌ ها در اصل به چند نوع عمده و تعریف بازارهای مالی مهم تقسیم می‌شود، در ذیل این عنوان به سه نوع از مهم‌ترین روش‌های تأمین مالی اشاره شده است که هریک از این روش‌ها به نوعی در سودآوری شرکت در بازار بورس و اوراق بهادار دخیل هستند.

1. سرمایه‌گذاری خودگردان

اولین روش تأمین مالی برای شرکت‌ها و کارگاه‌های تولیدی بهره‌برداری از سرمایه خود شرکت و پس‌اندازها و در نهایت استاد از منابع مالی داخلی خود شرکت به جای منابع خارجی نظیر وام و سرمایه‌گذاران خارجی است. این نوع از تأمین مالی یکی از مهم‌ترین و ویژه‌ترین انواع تأمین مالی از لحاظ استراتژیک به حساب می‌آید و شرکت می‌تواند تا از درآمد خودش اعتبار خود را به حد معقولی افزایش دهد. اغلب شرکت‌های نوپا در بازار بورس و اوراق بهادار از این نوع الگو برای تأمین مالی خودشان استفاده می‌کنند.

2. سرمایه‌ گذاری بخش دولتی

این مدل از تأمین مالی از سوی نهادهای دولتی به صورت ارائه وام، مشارکت در تولید، توافق‌ نامه و. صورت می‌گیرد. این روش برای شرکت‌ هایی توصیه می‌ شود که در چرخه اقتصادی به اصطلاح جا افتاده هستند و با توجه به تنگناهای اقتصادی و محدودیت‌هایی که در منابع مالی دولتی وجود دارد و همین طور وجود برخی از اولویت‌ بندی‌ ها تا حدودی برای شرکت‌ های نوپا مناسب نیست. ولی از لحاظ بهره‌وری و گردش سرمایه تزریق مالی نسبت به گزینه نخست، اولویت بیشتری دارد.

3. تأمین مالی فرشته‌ ای

در این الگو، افراد ثروتمندی که در کشور وجود دارند و منابع مالی نقد وسیعی هم در اختیارشان است، برای این که وارد یک سرمایه‌ گذاری با بازدهی بالاتر از 25% شوند، منابع مالی در اختیارشان را برای شرکت ارائه می‌نمایند تا شرکت از طریق این منابع حاصل شده به تأمین مایحتاج مورد نیاز فعالیت اقتصادی خود بپردازد و در نهایت بعد از کسب سود، بایستی بهره سرمایه‌ گذار فرشته‌ ای را هم در بلند مدت ارائه نماید. البته به دلیل کنترل کمتر از سوی سرمایه‌ گذار فرشته‌ ای، این مورد بیشتر مدنظر شرکت‌هایی است که به اصطلاح به آن‌ها نوپا اطلاق می‌شود.

آنچه درباره تأمین مالی مهم است

اغلب تأمین مالی شرکت‌ها از محل بانکی است و طبق آمار معتبری که از طریق خبرگزاری های داخلی منتشر شده است، 80 درصد تأمین مالی چه بخش دولتی چه خصوصی از طریق بانک ها صورت می‌گیرد و فقط 20 درصد تأمین مالی از طریق روش‌های دیگر نظیر بازار بورس و اوراق بهادار و فرابورس ایران انجام می‌شود.

البته این موازنه در سال گذشته با رشد شاخص بورس کمی تغییر پیدا کرد و با استقبال گسترده‌ای که در سال 99 از بازار از جانب مردم صورت گرفت، حجم معاملات روزانه بورس از حدود 4 هزار میلیارد تومان در سال به چیزی حدود 30 هزار میلیارد تومان در سال کنونی رسید که کارشناسان بازارهای مالی و سرمایه‌گذاری بر این اعتقادند که بهترین زمان برای انجام تأمین مالی شرکت‌های کوچک و بزرگ فعال در عرصه اقتصاد از طریق بازار بورس و فرابورس است.

تعریف تامین مالی

روش‌ های تأمین مالی در بورس

تأمین مالی در بازار سرمایه به دو صورت کلی انجام می‌شود، تأمین مالی به دو صورت عمده یعنی تأمین مالی بدهی و تأمین مالی سرمایه‌ ای تقسیم می‌شود. در الگوی تأمین مالی بدهی شرکت یا سازمانی که به عنوان تأمین کننده به حساب می‌آید، بر اساس یکی از انواع اوراق شناخته شده در بازار اقدام به منتشر کردن این اوراق می‌نماید. در واقع این اوراق از نظر اوراق اسلامی عبارت‌اند از اوراق مشارکت و انواع اوراق صکوک مثل اجاره، منفعت، مرابحه، رهنی، سلف موازی، خرید دین، انواع اوراق خزانه و. تأمین می‌شود.

به همین خاطر تأمین مالی از این جهت در بازار بورس و اوراق بهادار مهم به شمار می‌رود که در اصل یکی از راه‌کارهای سودآوری برای شرکت نیز به حساب می‌آید. به بیان دیگر تأمین مالی در واقع نوعی استفاده از ارزش زمانی پول (TVM) است در جهت این که پولی که در آینده برای غلتیدن چرخه اقتصادی امروز مورد نیاز است، پدید آورد.

در زمینه تأمین مالی سرمایه‌ای هم تأسیس سرمایه یا افزایش آن دو روش عمده و اصلی دارد. هم اکنون، ابزارهای هیبریدی یا دوگانه مثل صندوق‌های ساختمان و زمین، صندوق پروژه و. که هدف اصلی آن‌ها به صورت جزئی سرمایه‌گذاری در یک پروژه ساختمانی یا حتی یک پروژه صنعتی است ولی به دلایل گوناگونی که در این زمینه وجود دارد کارکردشان بیشتر شبیه به اوراق بدهی شده است.

سهم تامین مالی بخش خصوصی در ایران چقدر است؟

بیشتر اوراق بدهی که برای تأمین مالی شرکت‌ ها ارائه می‌ گردد دولتی هستند. به طور کلی حدود 95 درصد این اوراق از سوی دولت، شهرداری و وزارتخانه‌ ها انجام می‌شود و عملاً برای بخش خصوصی جایی گذاشته نمی‌ شود. این 5% باقیمانده هم مربوط به شرکت‌ های بند 44 و نهادهای عمومی هستند که نقش ویژه‌ ای در هدایت اقتصادی ارکان دولتی دارند و تنها 1% و کمتر برای بخش خصوصی است.

آیا تأمین مالی شرکت‌ ها برای سهامداران بازار بورس هم مفید است؟

به هر جهت این که شرکتی برای توسعه فرایند تولید و استفاده از زمان برای کسب سود در آینده اقدام نماید، به هر جهت نشان از توسعه شرکت و رشد و نمو اقتصادی آن دارد که حاضر می‌شود برای کسب سود در بلند مدت بهره هم بپردازد. به هر جهت تأمین مالی شرکت هم برای شرکت و هم برای سهامداران شرکت در بازار بورس می‌تواند سودآور و مفید باشد. هرچند در سال گذشته تأمین مالی شرکت‌ها از محل بازار بورس صورت می‌گرفت و شرکت‌ها به دلیل این که مجبور به پرداخت بهره بانکی نبودند، روند مناسب‌ تری برای رشد چرخه اقتصادی خود در آینده داشتند.

تأمین مالی از این جهت در بازار بورس و اوراق بهادار مهم به شمار می‌رود که در اصل یکی از راه‌کارهای سودآوری برای شرکت نیز به حساب می‌ آید. تأمین مالی شرکت‌ ها یکی از اصول مهم برای جذب سرمایه در جهت گردش چرخه اقتصادی آن شرکت است.

به صورت کلی یک شرکت برای این که بتواند به فعالیت اقتصادی خود دوام بدهد و سودآوری داشته باشد، بایستی بتواند تا از طریق روش‌های گوناگونی سرمایه اضافه وارد مرحله تولیدی یا خدماتی خود بکند تا سود نصیب شرکت و فرد سرمایه‌گذار بشود. همچنین اغلب تأمین مالی شرکت‌ها از محل بانکی است و طبق آمار معتبری که از طریق خبرگزاری‌های داخلی منتشر شده است، 80 رصد تأمین مالی چه بخش دولتی چه خصوصی از طریق بانک‌ها صورت می‌گیرد.

آیا شما برای تعریف تامین مالی توضیحات بیشتری دارید؟ آن را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.